Öğlen saatlerinde kalktığımda havanın gayet güzel olduğunu gördüm. Çünkü akşam saat 18:00’de Caddebostan sahilinde yapılacak olan “Yastık Savaşı” na katılacaktım. Günlük işlerimi bitirdikten sonra saat 17:00 civarlarında Bostancı’dan Caddebostan’a gitmek için yola çıktım. Keşke yanıma erzak alsaymışım çünkü en fazla 10 dakikalık yolu 1 saatte gidebildim. Bir ara “İmdat” nidalarıyla dolmuştan fırlayıp Bağdat Caddesi’nde koşasım da gelmedi değil. Saat18:00 Caddebostan sahiline ulaştığımda benden üç sıra aşağıdaki köşe yazarı komşum Işıl Camgöz ile buluştuk. Diğer arkadaşlarımızın da gelmesiyle bizim çok eğleneceğimizi zannettiğimiz “Yastık Savaşın”a katıldık.

Aman Allahım!!!

Ve orada gördük ki yastık nasıl bir silah haline gelebiliyor. İnsanlar işin yastık kısmını unutup direk savaş kısmına kanalize olduklarından eğlenmek yerine saldırmayı tercih ediyorlar. İçindeki pamuk veya elyafları iyice sıkıştırıp, gülle gibi ağır ve sert, şeklen yastığa biraz benzeyen silahlar yapmışlar ve tüm güçleriyle önlerine gelen vuruyorlar. İşin ilginç tarafı kimse boyundan aşağıya vurmuyor. Herkes kafaya doğru çalışıyor. Tüm güçleriyle... İçlerindeki tüm öfkeyi dışarı çıkartarak hem de... Zannedersin ki karşısındakini yastıkla öldürmeye çalışıyor. Hatta bir ara bir tanesine: “Boşuna yastıkla uğraşma, uzun sürer. Yerden bir taş alıp geçiriver kafasına. Daha çabuk öldürürsün.” diyesim de geldi. Kısaca insarlar içlerindeki canavarı dışarı çıkartıp saatlerce dövüştü. Caddebostan sahili battı. Umarım temizlenmiştir. Çünkü sonunu görmedim. Bu sabah basın organlarında “Yastık Savaşından eğlenceli görüntüler” ismi altında haberler çıktı ama yine işin bir tek yönü sergilendi.

Akşam 22:00 sularında internette dolaşırken, Facebook sosyal paylaşım sitesinde açılan gruplardan bir tanesinde yazılan bir yorum dikkatimi çekti. Grup günümüzde yaşanan siyasal olayları eleştirmek için açılmıştı ve bir beyefendi şöyle bir yorum yazmıştı. “Ülkemiz elden gidiyor, Ata’mızın yatı satılıyor gençlerimiz yastık savaşlarında... Bu ne vurdumduymazlık...”

Şimdi buyurun buradan yakın...

Bence ne yastık savaşına katılmak vurdumduymazlıktır, ne de beyefendinin yaptığı şey duyarlılıktır. Günümüzde gerçekten aşırı vurdumduymaz genç bir kesim vardır, fakat yorumun yazarı gibi sadece oturup sanal ortamlarda ahkâm kesen de çok geniş farklı bir kitle ayrıca vardır. Belki beyefendi çok farklı platformlarda da tepkisini gösteriyordur ama eğlenmeye hakkı olan herkes gibi gençlerinde “Yastık Savaşı” gibi bir atraksiyonda deşarj olma hakları vardır. Her ne kadar yukarıda belirttiğim gibi tarz hoşuma gitmese de...  

İşte böyle eğlenceli bir günü TV’de bir yarışma programını şok vaziyette seyrederek bitirdim. Bir genç delikanlı ortaya çıkıyor ve 40’a yakın genç kıza kendini beğendirmeye çalışıyor. Daha sonra da delikanlı en son kalan kızlar arasından birini seçiyor ve yemeğe çıkıyorlar. Amaç ise tabi ki “Evlilik” !!!

Yorumu size bırakıyorum...

Görüşmek üzere...