Bir kadına benzer İstanbul...

Alımlı...

Seksi, uzun saçları, muhteşem vücudu...

Geçmişin asaleti, bugünün fevkaladesi üzerinde,

Hafif meşreptir de; zilli, ateşli ve şehvetli...

Ama her şeye rağmen muhteşemdir işte, şehirlerin en eskisi...

Canlıdır ve yaşar her zaman,

Zaten zamanlar ötesi...

Engin kalbi açıktır herkese,

Ama bir şartı vardır gönlünce:

Sevilmeyi sever herkesçe...

Sevmezler onu bazen,

Ezerler, yıpratırlar, kızdırırlar...

İşte o zaman çıkar,

İçindeki gaddar muhteşem kraliçenin...

Sen ne kadar yıpratırsan onu,

O kadar yıpratır seni.

Sen ne kadar söversen,

O kadar söver sana.

Ve sen ne kadar çırpınırsan içinde,

O kadar savurur atar seni...

Ama ya seversen...

Açar bütün kalbini sana.

Akıtır tüm sevgisini senin o minnacık ruhuna.

Dünyanın en merhametlisi olur anında...

Asırların deneyimi,

Tarihin küflü izleri ama asaletin en büyük gizemi ile kavrar seni,

Sarar tüm bedenini...

Dedik ya bir kadın gibidir Şehr-i İstanbul,

Seversen sever, sevmezsen sevmez seni...