Yaşlılarımız ve Biz...

Ülkemizde her yıl 18–24 Mart tarihleri arası “YAŞLILAR HAFTASI” olarak kutlanmaktadır. Her insan için değişik mana ve önem ifade eden yaşlılık, hayatın çok özel bir dönemidir. Yaşlılarımız dün ile bugün arasında köprü kuran, kültürümüzü ve değerlerimizi yarınlara taşımamızı sağlayan en değerli varlıklarımızdır.

YAŞLILIK

Dönemi itibar gerektirmektedir. Bu aynı zamanda bir minnet borcudur.Yaşlı bireylerin toplumla bütünleşmesi, daha aktif olması ve yaşama bağlı kılınmaları biz gençleri asli vazifesidir.

Bir ömrün büyük kısmını topluma ve ülkeye hizmetle geçirmiş insanların, yaşlandıkları ve bakıma muhtaç oldukları dönemde ömürlerinin sonuna kadar insan onuruna yakışır bir şekilde bakım talep etme hakları vardır. Ailelerinden ve çocuklarından bu hizmeti çeşitli nedenlerle alamayanlara bu hizmet imkanlar ölçüsünde DEVLETİMİZ tarafından verilmektedir.

İŞTE TAM BU NOKTADA

Söylenmesi gereken….Devleti halka hizmet etme aracı olarak gören hükümetler, bir sınıf ve kesimin değil, bütün vatandaşlarımızın refah ve mutluluğunu sağlayacak sosyal politikalar yürütmeyi, bu bağlamda yoksullar, bakıma muhtaç yaşlılar, çocuklar ve işsizler için özel programlar oluşturmayı, zor durumdaki vatandaşlarımıza, terk edilmiş ve kimsesizlik duygusu yaşatmamayı hedeflemelidir. Onların insanca yaşamasını amaçlamalıdır.

BU BAĞLAMDA

Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğümüz, insanımızın değer yargıları arasında var olan yaşlıya sevgi, dayanışma ve saygı yaklaşımını, değişen toplum yapısı içinde ve bilimin ışığında profesyonelce hizmet alanlarına taşıyarak yaşlı vatandaşlarımıza götürülecek hizmetlerin kalitesini ve çeşitliliğini artırmaya yönelik çalışmaları sürdürmelidir. Devletimizin sağladığı imkanlar ve sunduğu hizmetlerin her geçen gün daha mükemmel hale getirilmesini sağlamak öncelikli hedefi olmalıdır.

ANCAK

Devletimizin çalışmaları yaşlılarımızın sorunlarının çözümü ve toplumda hak ettikleri yeri almaları konusunda tek başına yeterli değildir. Toplumda bu bilincin yerleşmesi, bugüne kadar olduğu gibi gönüllü kuruluşlarımızın ve yurttaşlarımızın katkıları ile yaşlılarımıza daha iyi yaşama koşullarını sağlayabiliriz. Yaşlılarımıza ve onların sorunlarına sahip çıkmak insanlık ve yurttaşlık görevimizdir.

SONUÇ OLARAK

“Bizleri bugünlere ve geleceğe hazırlayan yaşlılarımız için hayatı kolaylaştırmak ve kimseye muhtaç olmadan yaşamalarını sağlamak devletimizin öncelikli görevleri arasındadır.”
Unutmayın ki bir gün herkes yaşlanacaktır.
Büyük ATATÜRK ne demiştir;

“Bir milletin yaşlı vatandaşlarına ve emeklilerine karşı tutumu; o milletin yaşama kudretinin en önemli kıstasıdır. Geçmişte çok güçlüyken, tüm gücüyle çalışmış olanlara karşı minnet hissi duymayan bir milletin, geleceğe güvenle bakmağa hakkı yoktur.”

GAZETECİLİK MESLEĞİNE GELİNCE

Bu konu ayrıca önem kazanmaktadır. Öyle ki bugün duayen olarak değerlendirdiğimiz ve çalıştığımız (günlük veya haftalık fark etmez..) gazetelerin var olması için basın camiası olarak halkın bilgilendirilmesi görevini bugünkü şartlardan ve olanaklardan yoksun… Zor şartlarda …Yerine getiren büyüklerimizi….

Yitirdiklerimizi rahmetle anmak istiyorum.

AYRICA

Halen hayatta olup bizlere öncülük, rehberlik yapan o değerli insanları sevmek ve gereken değeri vermekte bunu göstermekte inanın çok önemlidir.

Bu konuyu özellikle belirtmek gereğini duyuyorum. Çünkü maalesef her konuda olduğu gibi zaman zaman bu doğrultuda da hatalar yaparak… Kendilerini yaşlı insanlar (moruk vs..) olarak değerlendirip bir köşede oturmasını bekliyoruz onlardan…

OYSA UNUTTUĞUMUZ

Çok önemli bir nokta var. O da;

Orsen Welles’ in dediği gibi….

“I KNOW..

WHAT İS İT BE YOUNG…

BUT…

YOU DON’ T KNOW…

WHAT İS İT TO BE OLD..”

Anlamayanlar için tercümesini de yapalım isterseniz..

“Ben Gençliğin Ne demek olduğunu biliyorum. Fakat siz yaşlılığın .Ne demek olduğunu bilmiyorsunuz..”

Aradaki farksa yaşam ve tecrübe dostlar..

Hangi meslekte ve hayatın hangi noktada olursak olalım…..