Nedir sevmek?

Sevmek... çıkartıp tüm öğretilmişliklerin gözlüğünü, var olandaki güzelliği görmek.

Sevmek... yürekten söylemek, yürekten görmek, yürekte hissetmek.

Sevdin, seviyorsun diyelim... Hissettin mutlaka ömründe elbet en az bir kez.

Peki ya, ne ister bir birlikteliği sürdürmek..?

Değiştirmeye kalkmadan karşındakini, cesaretle, sende sevmeye sığmayan ne varsa değiştirebilmek.

Araya üçüncü gözleri, üçüncü sözleri katmadan, ikinin gücünü bilebilmek.

Sessizlikte sessizliği, başlayan bir cümlede özneyi bozmadan anlaşabilmek.

Yerinde saymadan, geride bırakmadan, bir adım o, bir adım sen... uyumla ilerleyebilmek.

Geleceğini yazmaya başlamadan, geçmişin saçaklarına dolanıp kalmadan, içinde bulunduğun anı en kıyağından yaşanır hale getirebilmek.

Bildiğin tüm aşk kitaplarını rafa kaldırıp, kendi kitabını, aşkın mürekkebini bir an bile kurutmadan yazabilmek.

Her duygu ve düşünceni, ne der, nereye varır diye hesaplamadan, en açık ve gerçek haliyle önüne sermek ve ondaki gerçekliğin keşfine erişmek, önce kendine dürüst olabilmek.

Sorunları, olumsuzlukları değil, paylaşılan güzellikleri defterinde biriktirmek, güzel olan her şeyin her daim kıymetini bilebilmek.

Önceliklerini, bir yaşam inşaa etmenin bilincinde, asıl hedefi unutmadan belirleyebilmek.

Ne ona dönüşmek, ne kendine dönüştürmek... o olmasına izin verebilmek, kendin kalarak biz olmayı becerebilmek.

Öyle, bir araba, bir ev alır gibi değil, gerçekten, var gücünle, biz olmayı öğrenmeyi isteyebilmek.

Emek vermek... Sevmek... her şeyin başı sonu, ille de sevmek. Biriyle birlikteliği sürdürebilmek için; ‘var mı sende o .............’, işte asıl gerçek, bu soruyu dürüstçe sorabilmek, cevabını verebilmek..!