Yalnızlığını koy bir kenara

Kalabalığını defterinin kenara koy,

Yokken hiç ses nefesinden başka

Zihninde dolaşan sohbetlerden hoşnut musun?

Yakın sandığın uzaklara bir dokun

Değmesi önemli değil parmaklarının,

Senden ötesini de öğren dinlemeyi ve hisset

Çoğalarak mı cevaplanıyor yüreğinden duyurduğun?

Diğerlerinin hayallerini ayıkla gözlerinden

Bıkmadan aynı şeyleri gösterseler de ayıkla,

Kimsenin hissi, fikri bir değilken

Dön bak ve sor içine, onlara benziyor musun?

Tut ki bir başkasına değil, kendi aksine bakıyorsun,

Düşün kimde neyi sevdiğini, neyi sevmediğini...

Ve tut ki bunların hepsini sen de yapıyorsun

Sorabilir misin şimdi, kendinden memnun musun?

Uyan bir sabah şükrederek neyin varsa şu zamanda

Sağlığına, varlığına, var olana, aşına, dostuna...

Hala eksik olsaydı bir şeyler hayatında,

Yoklukla gölgelenir miydi yine de mutluluğun?

Kimsenin harcı değil, istemeyeni zorla sevdirmek

Önce kendini,

Kendinden ötürü O’nu sevebilmekle mümkün ancak sevmek

Şimdi bırak elinde sıkıca tuttuğun o detaylı tarifleri

Ve çıkmadan birisi karşına, yap şimdi seçimini,

Kalbini tamamen açıp, mutlu olmayı ve sevmeyi yürekten istiyor musun?